Gdzie leży sedno terapii LED

LED-y pomocne w terapii różnych przypadków chorobowych, a także w terapii anty-aging

Holistic, self, holism.

Era fototerapii znalazła swoje miejsce w medycynie na przełomie XIX i XX wieku, a w 1903 r. została uhonorowana nagrodą Nobla. Otrzymał ją Niels Finsen za odkrycie uzdrawiającej mocy światła w leczeniu ospy prawdziwej. Pierwsza lampa LED powstaje w latach 60, tworzą ją amerykanie Robert Biard i Gary Pittman – to LED na podczerwień. Stopniowo powstają lampy LED o różnych kolorach światła, o różnych długościach wiązki promieniowania.

Światło to wiązka promieniowania elektromagnetycznego, a chromofory, światłoczułe receptory, wykorzystują długość wiązki promieniowania elektromagnetycznego, a więc kolor światła. Tak jak chlorofil pomaga roślinom wykorzystać energię słoneczną w tkankach, tak światłoterapia LED w organizmie dynamizuje reakcje fotobiochemiczne, wyzwalając kaskadę reakcji wewnątrzkomórkowych, reakcji wysokoenergetycznych możliwych dzięki zwiększonej produkcji i kumulacji ATP, tego wysokoenergetycznego związku, gdzie odczepienie reszty fosforanowej i przejście w ADP staje się źródłem potrzebnej energii.

Biochemiczka Tiina Karu, zgłębiająca światłolecznictwo, precyzuje wpływ promieniowania diod elektroluminescencyjnych na mitochondria. Ten efekt promieniowania elektromagnetycznego odzwierciedlony jest w oddychaniu komórkowym. Oksydaza cytochromu C – kluczowy enzym w łańcuchu oddechowym – stymulowany jest przez promieniowanie świetlne. Stymulacja zależna jest od długości promieniowania, a ten mechanizm dotyczy wszystkich populacji komórkowych, zwłaszcza w stanach chorobowych związanych z niedokrwieniem i rozwojem zapalenia. Badania zostały przeprowadzane na zwierzętach i potwierdzone zwłaszcza w gojeniu: leczeniu ran, blizn i poprawie wielu funkcji fizjologicznych.

Kiedy zaczynała się era fototerapii, zmarł szwajcarski fizjolog Rudolf Albert von Kölliker, odkrywca mitochondriów. To organella komórkowe, których funkcja jest ściśle związana z procesami utleniania komórkowego, a których liczba zależy od aktywności metabolicznej komórki. Im większa aktywność metaboliczna komórki, tym większa liczba mitochondriów. W stanach chorobowych liczba mitochondriów wzrasta, a ich lokalizacja w komórce nie jest stała. W wyniku ruchów cytoplazmy, mitochondria mają zdolność do przemieszczania się w kierunku miejsc o zwiększonym zapotrzebowaniu na energię. To forma walki organizmu, który czerpie potrzebną energię z mitochondriów. Naświetlane mitochondria wykazują większą aktywność, lecz naświetlanie nie zmienia fizjologii komórki, jedynie aktywizuje mitochondria. Mitochondria żyją około dwóch tygodni, a nowe powstają zwykle poprzez wzrost i podział już istniejących.

Podstawowe funkcje mitochondriów to wytwarzanie i magazynowanie energii w postaci ATP. Zawiadywanie apoptozą, to jest przeżywaniem, a potem zaprogramowaną śmiercią komórek, która z reguły trwa kilka godzin, w czasie których pojedyncza komórka ulega fragmentacji, a następnie fagocytozie przez makrofagi. W skórze obserwuje się wzmożenie syntezy kolagenu, a osłabienie aktywności kolagenazy. Stymulacja komórkowa następuje także poprzez osłabienie apoptozy keratynocytów. Efektem tego działania jest wzrost gęstości włosów; precyzyjne działanie melanocytów poprzez repigmentację, a także komórek endotelium, co w efekcie poprawia mikrokrążenie włosowate, a to wiąże się z lepszą dostawą substancji odżywczych i dotlenieniem tkanek. Mitochondria otacza błona zewnętrzna, będąca kompleksem białek biorących udział w transporcie. Wnętrze mitochondriów stanowi macierz z enzymami katalizującymi reakcje cyklu Krebsa. Błona wewnętrzna zbudowana jest z grzebieni mitochondrialnych, których ilość zależna jest od aktywności komórki. Powierzchnia ta nie jest stała i mitochondria komórek, które mają większe zapotrzebowanie na ATP tworzą grzebienie o większej powierzchni. Aktywowane przez światło widzialne mitochondria będą więc reagowały wzmożoną produkcją ATP, dostarczyciela energii wewnątrz komórki w efekcie odpowiedzi fotostymulacyjnej na reakcje biochemiczne wewnątrzkomórkowe. Na tym koncentruje się terapia LED, fotobiomodulacja, bo komórki słabsze czy chorobowo zmienione stają się bardziej wrażliwe na pobór niskiej energii.

Izabela Tilszer

Prezes Polskiego Towarzystwa Mezoterapii
mezoterapia@medycynaestetyczna.pl

Czytaj cały artykuł w Beauty Inspiration 4/2015 – wydanie drukowane / e-wydanie

Facebook

YouTube