Nowoczesne metody resurfacingu

resurfacingResurfacing skóry – tym pojęciem określane są zabiegi prowadzące do odmłodzenia skóry, poprawy jej tekstury, gęstości oraz zdolności regeneracyjnych i służące do likwidacji zmian związanych z naturalnymi procesami starzenia się tkanek, o charakterze barwnikowym, naczyniowym lub będącymi skutkiem chorób. Wszystkie te zabiegi służą odnowie ochronnej tkanki ciała, co uzyskuje się poprzez kontrolowane usunięcie lub odnowienie określonych warstw skóry.

W praktyce resurfacing skóry sprowadza się do stosowania kilku metod:

–         mechanicznych – wykorzystywanych w zabiegach mikrodermabrazji i dermabrazji;

–         chemicznych – opierają się na niej peelingi;

–         z wykorzystaniem promieniowania elektromagnetycznego – wiązek generowanych przez lasery czy systemy indukujące, intensywne impulsy świetlne (IPL, BBL) albo też opartych na falach radiowych –  przykładem jest radiofrekwencja RF.

Klasycznie lub frakcyjnie

Zabiegi resurfacingu skóry z użyciem metod wykorzystujących działanie promieniowania  elektromagnetycznego mogą być przeprowadzane w systemie klasycznym lub frakcyjnym. System frakcyjny, nowocześniejszy, okazał się bardziej efektywnym rozwiązaniem do stymulowania procesów regeneracyjnych tkanki, a jednocześnie obarczonym mniejszym ryzykiem pojawienia się skutków ubocznych i mniej obciążającym dla skóry – z tego powodu obecnie wykorzystuje się go najczęściej. Skutkiem frakcyjnego resurfacingu jest pobudzenie odnowy skóry na poziomie komórkowym, co daje mierzalne i zauważalne mikroskopowo i makroskopowo efekty na poziomie tkankowym.

Ablacyjnie lub nieablacyjnie

Nowoczesny resurfacing skóry może odbywać się w systemie ablacyjnym lub nieablacyjnym. Metody bazujące na zjawisku ablacji, czyli usunięciu zrogowaciałych warstw naskórka i skóry, mogą głęboko i znacząco ingerować w tkankę poprzez wykorzystanie procesu abrazji, środków chemicznych lub fal elektromagnetycznych, indukując jednocześnie procesy – odtwórcze dla białek tworzących wewnętrzny szkielet skóry oraz regeneracyjne i rewitalizujące dla potraktowanej zabiegiem tkanki. Metody nieablacyjne nie naruszają ciągłości naskórka i skóry, ale działają pod powierzchnią tkanki, wpływając na wymienione wyżej procesy odnowy skóry i na likwidację zmian barwnikowych. Z uwagi na to, że działają one mniej inwazyjnie, nie wymuszają długiego okresu rekonwalescencji po zabiegu i zastosowania zdecydowanych procedur ochronnych dla odtwarzającej się skóry.

Ablacja w resurfacingu

Do przeprowadzania laserowych zabiegów ablacyjnych wykorzystywane są lasery: erbowo-yagowy (Er:YAG) i laser CO2. Nowoczesne urządzenia funkcjonują w systemie frakcyjnym i w zespoleniu z komputerem, co dla pacjenta oznacza mniejszą bolesność i uciążliwość procedury z porównaniu z wykorzystaniem laserów klasycznych, a dla specjalisty – możliwość przeprowadzenia zabiegu bezpiecznie i z wyjątkową precyzją, liczoną w mikronach. Ablacyjne lasery frakcyjne wywołują w skórze właściwej zjawisko fototermolizy. Dochodzi do waporyzacji i odparowania tkanki. Wiązka laserowa indukuje powstanie mikroskopijnych uszkodzeń termicznych w postaci kolumn, oddzielonych od siebie obszarami nienaruszonej, żywej tkanki – taki układ sprzyja szybkiej regeneracji i rewitalizacji skóry.

Lasery ablacyjne wykorzystuje się do przeprowadzania frakcyjnej dermabrazji i mikrodermabrazji oraz peelingu. Oba rodzaje wykorzystywanych tu laserów – CO2 i erbowy – wywołują koagulację białek w tkance skórnej, ale z uwagi na to, że laser erbowy emituje światło dobrze pochłaniane przez wodę, po jego zastosowaniu zjawisko przegrzania tkanek jest słabsze; w efekcie czego słabsza jest też koagulacja białek kolagenowych i tych w ściankach naczyń krwionośnych. Z tego powodu może dochodzić do silniejszych krwawień niż w przypadku użycia lasera CO2. (…)

Anna Sobczyk

Czytaj cały artykuł w Spa Inspirations 2/2014 – wydanie drukowane / e-wydanie

Skontaktuj się z nami!

Facebook

YouTube